سناریو حریق

در یک ساختمان اداری یا صنعتی، سناریوی حریق می‌تواند از هر نقطه‌ای آغاز شود که تجهیزات الکتریکی، موتورخانه، اتصالات سیم‌کشی یا منابع حرارتی در معرض افزایش دما یا خطای عملکرد قرار دارند. به‌عنوان مثال، یک دستگاه برقی در اتاق سرور دچار اتصال کوتاه شده و حرارت تولید می‌کند که به‌تدریج باعث ایجاد دود می‌شود. دتکتورهای حرارت و دود به‌سرعت این تغییرات را شناسایی کرده و سیستم اعلام حریق فعال می‌شود. آژیرها و چراغ‌های هشدار نوری بلافاصله روشن می‌شوند تا کارکنان و مسئولان مجموعه از وقوع حادثه مطلع شوند و اقدامات اولیه برای ایمنی و تخلیه را انجام دهند. این مرحله شامل شناسایی دقیق منطقه آسیب‌دیده، فعال‌سازی زون‌های هشدار، و اطلاع‌رسانی هم‌زمان به تیم ایمنی و مدیریت مجموعه است تا بتوانند با تصمیم‌گیری سریع از گسترش حریق جلوگیری کنند. همزمان با اعلام هشدار، پنل مرکزی سیستم اقدام به فعال‌سازی تجهیزات اطفای حریق مانند اسپرینکلرها، سیستم‌های گازی یا خاموش‌کننده‌های خودکار می‌کند تا شعله و دود محدود شده و از آسیب به سایر بخش‌های ساختمان جلوگیری شود. تیم ایمنی ضمن کنترل مناطق مختلف ساختمان، اقدامات اضطراری مانند قطع برق تجهیزات آسیب‌پذیر، هدایت کارکنان به مسیرهای امن، و استفاده از خاموش‌کننده‌های دستی در نقاط بحرانی را انجام می‌دهد.

نگاهی به پروژه

پس از کنترل اولیه، تمامی اجزای سیستم از جمله دتکتورها، آژیرها، فلاشرها و پنل مرکزی بررسی شده تا عملکرد صحیح آن‌ها تأیید گردد و گزارشی از وضعیت عملکرد سیستم و نحوه واکنش پرسنل تهیه می‌شود. این سناریو با هدف آموزش واکنش سریع، بهبود فرآیندهای ایمنی، و اطمینان از آمادگی کامل سیستم اعلام و اطفای حریق طراحی شده است تا در شرایط واقعی، خطرات جانی و مالی به حداقل برسند و سطح ایمنی ساختمان به بالاترین استاندارد ممکن ارتقا یابد. سناریوی حریق در ساختمان‌های اداری و صنعتی معمولاً از نقاطی آغاز می‌شود که تجهیزات الکتریکی، موتورخانه، اتصالات سیم‌کشی یا منابع حرارتی در معرض فشار یا خطا قرار دارند. فرض کنید یک دستگاه برقی در اتاق سرور دچار اتصال کوتاه می‌شود و حرارت بالا باعث ایجاد دود و شعله می‌گردد. دتکتورهای دود و حرارت نصب‌شده در محیط، تغییرات دما و تراکم دود را به‌سرعت شناسایی کرد